Het was de tweede natuurijstitel voor de 26-jarige Bergsma, die eerder in februari 2010 zegevierde op het Zuidlaardermeer. Daarmee komt de rijder van BAM op gelijke hoogte met niemand minder dan de illustere ’dolle’ Dries van Wijhe, tot nu toe de enige man die twee keer de natuurijstitel wist te pakken.

Daarmee houdt overigens ook elke gelijkenis op tussen Bergsma en Van Wijhe. De laatste was een krachtmens, showman ook. Van Wijhe had altijd zijn woordje klaar, en verzon de sappige verhalen rond zijn prestaties waar je bij stond. Verwacht die niet van Jorrit Bergsma.

Rustig en zacht

''Een heel rustige en zachte jongen. Soms wel eens een beetje te zacht zelfs’’, omschreef de als derde geëindigde Rick Smit zijn trainingspartner.

Simon Schouten, zielsgelukkig met zilver, zat soms met onverholen bewondering te kijken naar de kampioen naast hem. ''Een klasse apart’’, vond de jonge Noord-Hollander over Bergsma. ''Ik kijk er vooral van op dat hij altijd maar goed is, elke keer weer. En ik vraag me echt af hoe hij dat doet.’’

Het antwoord kon Bergsma – ’Tja, ik werk er hard voor, net als alle anderen’ – niet echt geven. Maar Schouten sloeg wel de spijker op zijn kop. Wat Jorrit Bergsma momenteel ook doet, waar hij ook rijd; de man uit Aldeboarn is altijd goed.

Je wordt niet zomaar Nederlands kampioen op de vijf kilometer, klopt niet zomaar de internationale top op diezelfde afstand, rijdt zeker niet zomaar Sven Kramer op de tien kilometer de vernieling in, en wint ook niet zomaar marathons op de manier waarop Bergsma dat doet. Jorrit Bergsma is een alleskunner van het zeldzame soort.

Louter hoogtepunten

Zijn seizoen is er tot nu eentje van vrijwel louter hoogtepunten, met zijn definitieve doorbraak bij de internationale langebaantop als meest in het oog springend. De vraag die Bergsma kreeg in Emmen kreeg, was eigenlijk vrij simpel. Wanneer was hij voor het laatst slecht geweest?

Het antwoord kwam niet echt, maar het peinzende gezicht van Bergsma sprak boekdelen. Bergsma presteert dit seizoen op een constant hoog niveau. ''Maar ik ben echt niet altijd top, heb ook best wel eens mindere dagen’’, sputterde Bergsma nog tegen.

Hij is ook de torenhoge favoriet voor de Elfstedentocht. In ieder geval in het gelukkige geval dat die nog deze winter wordt verreden, maar ook als die er de komende jaren nog komt. Zelfs al zwakte trainer Jillert Anema dat wat af.

Favorietenrol

''Wij gaan een favorietenrol niet uit de weg, maar in mijn ogen heeft Jorrit die op de Elfstedentocht niet. Het is al vaker gebleken dat hij op skeelers niet met de besten mee kan, en dan heeft hij in de Elfstedentocht een groot probleem.’’ Op sommige delen van de tocht ligt namelijk ijs waarop een andere slag nodig is. ''Een slag die skeeleraars goed past, maar Jorrit niet.’’

Bergsma beaamde dat volmondig. ''Skeeleren ligt me niet zo. Ik kan het gewoon niet. Alles in mijn lijf gaat vast zitten, en al na een uur begint zo’n rit een martelgang te worden. Skeeleren is vooral kracht, ik moet het meer hebben van souplesse.’’

Maar de mogelijke komst van de Elfstedentocht was wel de voornaamste reden waarom hij zich afmeldde voor de World Cup komend weekeinde in Hamar. Achter die keuze stond Bergsma woensdag nog steeds.

Goede beslissing

''Zelfs als er geen Elfstedentocht komt, is het een goede beslissing geweest. Nederlands natuurijs is het mooiste dat er is. Ook de andere wedstrijden die er komen, wil ik graag rijden. World Cups komen er wel meer, natuurijs in eigen land is zeldzaam.’’

Op de Rietplas gaf Jorrit Bergsma nog eens een demonstratie van zijn eigen zeldzame kwaliteiten. Op zo’n tien kilometer van de streep reed hij weg uit de kopgroep. ''Die viel wat stil’’, vond Bergsma.

Het was eerder zo dat de anderen leken stil te staan bij de versnelling van de BAM-rijder. Het was eigenlijk ook nog wat te vroeg, oordeelde hij. ''Tien kilometer is nog een heel eind.’’ Maar niemand die ook nog maar in de buurt kwam van de ontketend Bergsma.

Gekkigheid

Uiteindelijk kwam hij solo over de streep. Jorrit Bergsma keek voor de zekerheid nog eens achterom, maar zag niemand komen. Pal voor de finish draaide hij zich opeens honderdtachtig graden om, reed achteruit over de streep, en draaide zich daarna met een lach weer terug. Zelfs de rustige Jorrit Bergsma haalt wel eens gekkigheid uit.